a2b2

red bull box 225x150

pzu bezpieczny 225x140

spokey.jpg 225PX

LOGO

Podziel się

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksLinkedinRSS Feed
poniedziałek, 11 grudzień 2017 06:11

ETNA poniżej 3000m - też jest ciekawa

Bez wątpienia najciekawsze z punktu widzenia aktywności wulkanicznej są partie szczytowe Etny. Ale poniżej też jest mnóstwo atrakcji. O wielu z nich już pisałem - jaskinie (np. Grotta del Gelo), kratery (setki), pola lawowe (kilkaset kilometrów kwadratowych), doliny (jak Valle del Bove). Tym razem dorzucę kolejną garść informacji.

Zagłębiem turystycznym Etny jest odcinek pomiędzy Rifugio Sapienza (ok. 1900m) a Torre del Filosofo (ok. 2900m). Jest tutaj hotel górski, kilka barów i restauracji. Kolejka gondolowa (Funivia dell Etna) i kilka wyciągów narciarskich. Kratery pasożytnicze licznie odwiedzane przez turystów oraz punkty widokowe na partie szczytowe Etny. Prawie cały ruch turystyczny odbywa się właśnie tutaj - od południa. Może i dobrze, bo w innych fragmentach Etny jest spokój. Niewielu turystów a miejscami nie ma ich wcale. Co nie oznacza, że w jej masywie nie ma schronów turystycznych, czy schronisk w niższych partiach. Jest także drugi ośrodek narciarski - od północy (Etna Nord, Piano Provenzana, Linguaglossa - Etna Nord). Są ścieżki, fragmentami niemal o charakterze szlaków, a drogi szutrowe wykorzystywane są przez rowerzystów.

Dużo turystyki jest u podnóża Etny, z wszystkich stron. Sam wulkan jest w tle. Zabytkowe miasteczka, starożytne zabytki, winnice, kaniony, wiejska sielanka, oraz linia kolejowa obiegająca ten największy europejski wulkan (poświęcę jej uwagę w kolejnym wpisie).

Zdjęcia w załączonej galerii pokazują rejon Rifugio Sapienza oraz Torre del Filosofo, jak również północny ośrodek narciarski - Etna Nord. Do tego pola lawowe, kratery, krzyż poświęcony Sabrinie Pilara sfotografowany w listopadzie 2009 roku i październiku 2017 roku. Do tego widok na Etnę z miasteczka Linguaglossa, a także rzeki zastygłej lawy z ostatniej dużej erupcji.

Właśnie, już tyle lat od niej minęło. W latach 2001-2002, lawa spływała z różnych stron Etny, schodząc poniżej 1000m n.p.m. Zniszczyła ośrodki narciarskie na południu i północy, zagrażała niektórym wioskom. Skala erupcji nie była tak duża jak choćby w latach 80-tych XX wieku, ale poważna. Od tego czasu to co sie dzieje na Etnie, to drobne erupcyjki. Nawet bardzo długi ciąg erupcji z lat 2008-2009, to skromne zjawiska. A ja od lat czekam na potężny wielomiesięczny i wielopunktowy wybuch Etny. Ciągle wierzę, że się doczekam. Uwielbiam niszczycielską siłę wulkanów. Nie pocztówkowe niegroźne wybuchy i wypływy lawy. Obserwacja jak wulkan zmienia krajobrazy - to dopiero atrakcja.

Dla takiego pasjonata wulkanów jak ja, zamieszkiwanie Europy nie jest najlepszym pomysłem. Wulkanów mało, aktywnych jeszcze mniej, a wybuchających znikoma ilość. Do tego czynią to rzadko. Ale może dlatego karkołomność mojego wulkanicznego projektu czyni go jeszcze ciekawszym i bardziej wartościowym. Gdybym był Indonezyjczykiem, w swoim kraju miałbym sto kilkadziesiąt aktywnych wulkanów, co najmniej kilka zawsze w fazie erupcji. A tak muszę się namęczyć, naczekać, naszukać zjawisk wulkanicznych, które mnie interesują. Zwykle poza Europą. Lecz, czasami czym trudniej tym lepiej.  

Opublikowano w Blog
wtorek, 14 listopad 2017 05:45

ANANAS i MELON na ETNIE

Przy poprzedniej wizycie na Etnie spełniłem swoje marzenie o grillowanych kiełbaskach w kraterze. Niektórzy twierdzili, że zdrowy posiłek to nie był. Polemizowałbym, bo sporo tłuszczyku się wytopiło, a i związki siarki mają różne dobroczynne właściwości. Dlatego tym razem, by było zdrowiej, wtargałem na szczyt - ananasa i melona. Ale czy tylko? Zobaczcie zdjęcia i film:

Opublikowano w Blog
Korzystając z chwili przerwy między wyprawami skorzystałem z zaproszeń do kilku audycji telewizyjnych i radiowych. O Projekcie 100 wulkanów, nie pierwszy razy, napisał National Geographic. Link do artykułu jest tutaj:

Polak od 11 lat realizuje wyjątkowy projekt. Zamierza odwiedzić 100 wulkanów.

10 sierpnia zapraszam o 22:30 do TVP Polonia, gdzie w programie Halo Polonia poopowiadam o PROJEKCIE 100 WULKANÓW. Materiał można obejrzeć: Tutaj - od 26 minuty.

Miałem też przyjemność kolejny raz gościć w programie Pokaż nam Świat, prowadzonym przez Kubę Poradę, na antenie TVN24BiS. Emisja nastąpi w sobotę i niedzielę - 12-13 sierpnia (sobota 9:30 i 16:30 oraz niedziela 10:00 i 16:30). Będzie między innymi o grillu na Etnie. Dlat tych co nie mogli obejrzeć programu, nic straconego, dostępny jest: Grzegorz Gawlik - Pokaż nam Świat.

W sobotę również (12.08), o 19:30, na antenie Jedynki Polskiego Radia, poopowiadam o wulkanach w audycji dla dzieci (Jedynka Dzieciom - audycja Programu 1) w rozmowie Joanną Ficińską (3 części będzie można usłyszeć na antenie, 4-tą odsłuchać na stronie internetowej Polskiego Radia).

Natomiast 14 sierpnia około 14:00 na antenie Czwórki Polskiego Radia porozmawiam z Anną Hardej o wulkanach i podróżach (audycja Dajesz Radę).  Nie interesują mnie miejsca, w które każdy może się dostać. Pociągają mnie te, do których ciężko dotrzeć - mówi w Czwórce Grzegorz Gawlik, zafascynowany geologią prawnik, podróżnik, himalaista oraz zdobywca wulkanów (więcej informacjie jest na stronie Polskiego Radia: TUTAJ (plik audio jest po lewej stronie)).

Potem pozostanie mi chwila na pakowanie i w drogę do Tanzanii - Kilimandżaro - Serengeti - Ngorongoro - Zanzibar (PAMIR.PL).

Gdy już będę w Tanzanii, na 22-go sierpnia, po godzinie 15:00 zaplanowana jest emisja, w Trójce Polskiego Radia, rozmowy przeprowadzonej przez Pawła Drozda -  audycja Świat z lotu Drozda. Materiał zarejestrowaliśmy przed samym wylotem do Afryki. Rozmawialiśmy między innymi o ostatnich dokonaniach w PROJEKCIE 100 WULKANÓW. Posłuchać można go: TUTAJ (lewy górny róg).

A co z tą Pragą? Czas nie pozwala pisać o wszystkim co robię, o wszystkich wyjazdach. Lecz czasami próbuję przemycić jakieś drobnostki. Pragę w tym roku odwiedziłem już po raz czwarty i powiem - Pragi nigdy za dużo. Jest przepiękna. Przy każdej nadarzającej się okazji odwiedzam czeską stolicę, prezentując poniżej kilka zdjęć.

Najbliższa i jedna z nielicznych okazji do posłuchania mnie na żywo nastąpi na najstarszym w Polsce - Festiwalu Górskim w Lądku Zdroju 24 września, edycja XXII (21-24.09). O ile żaden lew w Tanzanii mnie nie pożre :). Serdecznie zapraszam (Wielki Namiot, panel pomiędzy godz. 10 a 16, program jest  TUTAJ).

Na zdjęciach: materiały z TVN24, TVP Polonia, z Polskiego Radia, National Geographic,  trochę zdjęć z Warszawy, w tym Jezioro Czerniakowskie, Stare Miasto, Wisła, Stadion Narodowy przed Memoriałem Kamili Skolimowskiej i dla porównania w okresie zimowym. A także kilka zdjęć z czeskiej Pragi. 

Opublikowano w Blog
Etna (Mongibello) to najaktywniejszy i największy powierzchniowo wulkan Europy. Także najwyższy, bo dla mnie Elbrus jest w Azji. Wierzchołek jeszcze się trzyma, choć któż wie jak długo? Napiszę o nim wkrótce. Obecnie najwyższy punkt Etny to 3331m n.p.m. Poza tym kilkaset kraterów, w tym cztery szczytowe (główne), a i w ich obrębie można wypatrzeć serię mniejszych.

Przez tydzień pobytu obszedłem wszystkie szczytowe kratery, zrobiłem pomiary, dokumentację fotograficzną, filmową, pobrałem próbki law, dotarłem do najaktywniejszych miejsc. Bardzo dużo się zmieniło od mojego ostatniego pobytu w 2009 roku. Zapoznałem się także z kilkudziesięcioma innymi kraterami. Dziesiątki kilometrów przemierzyłem po lawach - od kilkusetletnich - do z przed dwóch miesięcy (z drugiej połowy kwietnia 2017). Spenetrowałem kilkadziesiąt grot i jaskiń, w tym jedną niezwykłą. O tym też niedługo napiszę. Główny obóz założyłem na wysokości 3190m, a więc prawie na szczycie. Po pierwszym tygodniu, kolejne dni kręciłem się po okolicy Etny.

Był to bardzo pracowicie spędzony czas. Pośród zakamarków tętniącej chęcią erupcji Etny. Zrealizowałem więcej niż zaplanowałem. Na Etnę będę z pewnością wracał. A teraz kilka podstawowych informacji o kraterach szczytowych Etny. Wszystkie są aktywne, z wszystkich wydobywają się liczne gazy wulkaniczne.

Krater Centralny (Central Crater, Cratere Centrale). Największy. Dzieli się na dwie duże części: Bocca Nuova i Voragine(mniejsza). Jego wysokości to 3240-3314m (do 3302m - pomiar 2009). Najniższa część jest od strony Sapienzy (skraj Bocca Nuova). Najwyższa część jest po przeciwległej stronie (rejon Voragine), w sąsiedztwie Krateru Północno-Wschodniego. Maksymalna głębokość to około 200m, obwód wzdłuż skraju krateru wynosi blisko 2km. W czerwcu 2017 pod wierzchołkiem znajdowało się jezioro płynnej lawy (istniało już w 2016). Ewentualna erupcja z tego miejsca, może sporo namieszać pod względem wysokości tego fragmentu Krateru Centralnego. Zilustruję temat w kolejnych artykułach.

Krater Północno-Wschodni (North-East Crater, Cratere di Nord-Est). Tutaj znajduje się najwyższy wierzchołek Etny, w sąsiedztwie Krateru Centralnego. Wynosi od lat 3331m n.p.m. (z błędem do 2 metrów, 3331m - pomiar 2009). Przy czym jego stan bardzo się pogorszył. Liczne ogromne spękania mogą spowodować, że zawali się do krateru. Średnie wysokości skraju krateru są najwyższe pośród wszystkich szczytowych kraterów Etny, w większości przekraczają 3300m n.p.m. (maksymalna głębokość krateru do ok. 200m, obwód ok. 800m). Przestrzeń pomiędzy nim, a Centralnym uległa dużym zmianom od 2009 roku i jest do tego bardzo aktywna. Przesmyk jest już naprawdę nieduży, jedna większa erupcja w tym miejscu i Krater Północno-Wschodni połączy się z Kraterem Centralnym.

Pomiędzy dwoma przedstawionymi przed chwilą kraterami, a dwoma kolejnymi, znajduje się wyraźna przełęcz je oddzielająca, o minimalnej wysokości 3233m n.p.m.

Krater Południowo-Wschodni (South-East Crater, Cratere di Sud-Est). Najniższy, do 3280m n.p.m. (3315m - pomiar 2009). Kiedyś był dosyć samotny i najmniej aktywny z okolicznych. Lecz poniżej, w jego zboczu wyrósł krater pasożytniczy, który przejął aktywność. A niedawno zdominował okolicę. Nazywa się: Nowy Krater Południowo-Wschodni. Między nim a opisywanym powstała przestrzeń o zbliżonej wysokości, pośród której są trzy młode kratery, które należałoby zaliczyć do Południowo-Wschodniego. Są aktywniejsze niż "krater-matka", o zbliżonej wielkości. Głębokość całej czwórki to ok. kilkanaście-pięćdziesiąt metrów. Właśnie "krater-matka" należy do tych najpłytszych, a jego obwód to ok. 250m. Te nowe mają zbliżone obwody. A zaliczając je do Krateru Południowo-Wschodniego, najwyższym punktem będzie piramidalne wzniesienie oddzielające je od Nowego Krateru Południowo-Wschodniego, które wynosi 3300m n.p.m. Czyli Krater Południowo-Wschodni to obecnie cztery wyróżniające się kratery.

Nowy Krater Południowo-Wschodni (New South-East Crater, Nuovo Cratere di Sud-Est). Powstał jako krater pasożytniczy, jak podają włoscy wulkanolodzy - w 1971 roku. Już w 2009 roku, ze względu na aktywność był mocno widoczny. Znacznie poniżej Krateru Południowo-Wschodniego. Można było przypuszczać, że jego erupcje zniszczą ten krater i go zastąpią. Stało się jednak, póki co, inaczej. Krater po erupcjach 2011-2013 bardzo urósł i usadowił się obok. Jego maksymalna wysokość wynosi 3300m (czerwiec 2017). Sprawiły to bardzo niebezpieczne erupcje strombolijskie. Gwałtowne wyrzuty lawy, która szybko zastygając, spadała wokół krateru jako bomby wulkaniczne i drobny materiał piroklastyczny. Krater jest bardzo duży, bardzo aktywny, to najaktywniejszy tak duży obszar na Etnie (głębokość może przekraczać 100m, obwód ok. 800m). Wszystko jest tak sypkie, popękane, kruche, że jedna erupcja i wysokość może się zmienić. Dużo wysiłku mnie kosztowała eksploracja tego terenu. Absolutny brak atmosfery do oddychania, temperatury na granicy ludzkiej wytrzymałości, fumarole mające po kilkaset stopni Celsjusza. Mnóstwo siarki, bardzo niestabilny teren, urwiska, osuwałem się kilka razy. I widoczność czasami ograniczona do zera. Ekstremalnie nieprzyjazna planeta - ale za to tak kocham wulkany.

Należy pamiętać, że przedstawione dane i parametry na tak aktywnym wulkanie jak Etna ulegają ciągłym zmianom. Jeszcze dwie liczby. Skrajne punkty kraterów szczytowych na osi północny-zachód - południowy-wschód oddalone są od siebie w linii prostej o około 1,3km (Krater Centralny-Bocca Nuova - Nowy Krater Południowo-Wschodni). Na osi zachodnio-południowej - wschodnio-północnej prawie 1 kilometr w linii prostej (Krater Centralny-Bocca Nuova - Krater Północno-Wschodni).

Na zdjęciach: każdemu kraterowi poświęciłem po pięć zdjęć, dorzuciłem pięć zdjęć "krajobrazowych", ogólniejszych. Do tego pięć zdjęć Etny w zimowej scenerii z listopada 2009, dla kontrastu. Na końcu mapka z rozmieszczeniem kraterów. 

Opublikowano w Blog
O istnieniu jeziora wiedziałem już rok wcześniej. Ta informacja wypłynęła, gdy przeglądałem raporty włoskich wulkanologów z INGV. Będąc na Etnie, nie omieszkałem zajrzeć w jego pobliże. Co nie zmienia faktu, że Etna sprawia mi od lat wielki zawód. Ostatnia porządna erupcja, z prawdziwego zdarzenia, długotrwała, miała miejsce 15 lat temu. Od tamtego czasu co roku występują liczne małe erupcyjki, niegodne większej uwagi. Za to, fascynujące jest jak Etna się zmienia dzięki nieustającej aktywności.

Dwa - trzy razy na dobę znajdowałem się w okolicy jeziora lawy. Badanie i obserwacje wulkanów to ciężka praca, choć wcale mnie nie męczy. Mój standardowy dzień podczas pobytu na Etnie wyglądał tak. Pobudka o 3:00 w nocy, bo płynną lawę wtedy widać najlepiej. W dzień czasami wcale. Po nastaniu dnia, kontynuacja eksploracji Etny. By popołudniu na chwilę wrócić do namiotu, rozbitego bardzo blisko kraterów szczytowych. Jedzenie, chwila na odpoczynek. I około 20:00 ciąg dalszy wulkanicznych prac. Powrót do namiotu przed 23:00, chwila snu, i o 3:00 w nocy rozpoczęcie kolejnej rundy, za cel obierając inne fragmenty wulkanu.  

Jeziora płynnej lawy są o tyle fascynujące, że jest to najgorętsza postać magmy wydobywającej się z wnętrza Ziemi. 1200 stopni Celsjusza robi wrażenie (jęzory lawowe spływające z wulkanów mają często "jedynie" temperaturę 300 - poniżej 200 stopni Celsjusza). Podchodziłem tak blisko jak to było możliwe. Teren wokół był bardzo niestabilny. Pęknięcia w kraterze. I fakt, że większa część jeziora jest skrywana pod stropem zastygłej lawy, na której stoję. Kilka podmuchów od strony jeziora zwaliło mnie z nóg. Myślałem, że płonę. Niesamowite uczucie. Potęga natury.

Jezioro płynnej lawy znajduje się w niewielkim kraterze, w otworze, na zboczu Centralnego Krateru, w części zwanej Voragine. Bardzo blisko Krateru Północno-Wschodniego. Na wysokości prawie 3300m, pod najwyższym punktem Krateru Centralnego o wysokości 3314m. Płynna lawa pod lawowym stropem biegnie w kierunku Krateru Północno-Wschodniego. Na przestrzeni lat w obu kraterach doszło do takich wycięć, że pas "ziemi" jest bardzo wąski. Spękany. Szczeliny są długie, szerokie, głębokie. Bez problemów do części nich może wpaść człowiek. Bliskość jeziora lawowego powoduje, że wydobywają się z nich toksyczne gazy a temperatura sięga kilkuset stopni Celsjusza. Gdy wpadałem do szczelin lodowcowych, za każdym razem udało mi się z nich wydostać żywym. Gdybym wpadł do takiej, szans na przeżycie nie miałbym żadnych. Wędrówka po tym terenie i w dzień i w nocy, wymagała bardzo dużej uwagi. Do tego liczne gazy. A te z jeziora lawowego były wybitnie toksyczne. Moja maska nie dawała rady. Kilka razy było naprawdę ciężko. Szczególnie w nocy musiałem się wspiąć na wyżyny mojej wiedzy i umiejętności w eksploracji wulkanów. Przy życiu trzymała mnie maska przeciwgazowa. Unoszące się gazy w świetle latarki czołowej ograniczały widoczność czasami do poniżej pół metra. A nie mogłem sobie pozwolić na chociaż jeden błędny krok. Już samo przechodzenie rozpadlin i pęknięć zmuszało do precyzji i szybkości. Kontakt z kilkusetstopniowymi temperaturami nie jest dobry dla ludzkiego ciała. Natura nie przystosowała nas do życia w takim otoczeniu. A szkoda.

Nachylenie stoku też stwarzało niebezpieczeństwo, że przy odrobinie pecha zlecę do jeziora płynnej lawy. No i ten strop - wytrzyma czy nie wytrzyma? W takich momentach czuję się jak samotny astronauta na jakiejś groźnej odległej planecie. NASA czasami publikuje zdjęcie pt.: samotny na Marsie łazik Curiosity. Niebieska kropka pośród bezkresnych wulkanicznych skał Czerwonej Planety. Gdyby NASA zrobiła zdjęcia mojej eksploracji wulkanów, byłoby podobnie. Gawlik-kropka, niekoniecznie niebieska, pośród law i pustyń wulkanicznych oraz dymiących kraterów. Cóż, skoro nie urodziłem się kilka tysięcy lat później, gdy mógłbym eksplorować kosmos, obce planety znalazłem sobie na Ziemi. Wiem że to może niezrozumiałe. Ale przebywając w scenerii, którą opisuję, byłem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.

Bardzo ciekawy jestem dalszych losów opisywanego jeziora płynnej lawy. Oraz tego co się może wydarzyć pomiędzy Kraterem Centralnym a Północno-Wschodnim? Kilka scenariuszy przychodzi mi do głowy. Każda większa erupcja z tego miejsca może spowodować, że przesmyk pomiędzy kraterami się zapadnie, a oba kratery się połączą. Wtedy pobliski najwyższy punkt Etny, w nienajlepszym stanie, również może się rozsypać. Ponadto istnieje realne zagrożenie, że lawa z jeziora zacznie spływać do jednego z kraterów albo nawet obu. W przyszłości wrócę to sprawdzić.

Zapraszam do artykułu RedBull: Grillowanie na wulkanie.

Na zdjęciach z 2009 i 2017: Krater Centralny i jezioro płynnej lawy, Krater Północno-Wschodni.

Opublikowano w Blog
Po niemal sześciu tygodniach w Nepalu powróciłem do Polski od razu wpadając w wir różnych zajęć. W tym podróżowania po kraju z prelekcjami podróżniczymi, motywacyjnymi i innymi wydarzeniami z tym związanymi. Na przykład w Poznaniu (Poznański Klub Podróżnika, Kino Rialto), Gliwicach (Klub Pracowników Politechniki Śląskiej), Chełmie (Dni Kultury Chrześcijańskiej) czy w Hucisku koło Zawiercia (VII Otwarte Dni Wspinania). Ponadto odwiedziłem Lublin, Wrocław, Opole i dwa razy Warszawę. Tematem przewodnim był PROJEKT 100 WULKANÓW, ale także porzucenie jako prawnik korporacji na rzecz spełniania marzeń. Realizowanie ambitnych projektów podróżniczych w oparciu o szczegółowy plan i żelazną konsekwencję. Jak również, co jest potrzebne, by odnosić w życiu sukcesy.

A w ogóle po przylocie w kioskach zastała mnie niespodzianka. Przygotowany przed wyjazdem artykuł o mnie i o PROJEKCIE 100 WULKANÓW wraz z sesją zdjęciową dla: TWÓJ STYL MAN. Kilka zdjęć prezentuję w załączonej na końcu galerii.

Jeżdżąc po Polsce poznaję mnóstwo świetnych ludzi, ale odwiedzam też znajomych. I tak w Poznaniu spotkałem się z Bartkiem Krawczykiem, który prowadzi świetny blog o wulkanach: wulkanyswiata.blogspot.com. Na poznańskiej prelekcji nakręcił nawet dwa krótkie filmy: POZNAŃ 1 - YOUTUBE i YOUTUBE - POZNAŃ 2.

Cieszy mnie, że uczestnicy wyjazdów ze mną wpadają na prelekcje. Co prawda, na takich wyjazdach w porównaniu z własnymi wyprawami, jestem grzeczny i wyrozumiały, ale i tak nikomu nie pozwalam za łatwo się poddać. A mimo to chętnie się do mnie przyznają :). I tak, w Gliwicach odwiedził mnie Zbyszek a w Hucisku Gosia. Weszli ze mną na Kilimandżaro, na różnych wyjazdach. Zresztą paznokcie Gosi, na jednym ze zdjęć poniżej (widok obecny), były dużą atrakcją na Dachu Afryki w kontraście ze śniegiem. I różowa substancja, która je pokrywała, okazała się tak wytrzymywała, że paznokcie w nieskazitelnym stanie zeszły z góry. Fajnie było porozmawiać, powspominać.

Właśnie, jeśli chodzi o imprezę w Hucisku koło Zawiercia, nawet nie jestem w stanie wymienić wszystkich spotkań, rozmów. Z niektórymi osobami nie widziałem się kilka lat. VII Otwarte Dni Wspinania zorganizowane zostały przez Portalgorski.pl, Fundację Górską ECHO i Kompleks Małe Dolomity. Przede wszystkim w osobach: Irka Gosztyły i Bartka Andrzejewskiego, wraz z Partnerkami. A to wszystko na pięknej Jurze Krakowsko-Częstochowskiej pełnej lasów i skał.

Specjalnym gościem był Carlos Carsolio. Ostatni raz odwiedził Polskę w latach 80-tych ubiegłego stulecia. W wizycie towarzyszyła mu żona Monika. Jego przyjazd można określić jako historyczny. Carlos szybko rozprawił się z Koroną Himalajów (11 lat) i w 1996 roku był czwartą osobą w historii, która tego dokonała (zdobyła wszystkie 14-ście ośmiotysięczników). W bardzo młodym wieku (33 lata). Był pierwszym wspinaczem obu Ameryk, który to osiągnął. Carlos był partnerem Wandy Rutkiewicz podczas wyprawy na Kanczendzongę w 1992 roku, z której nie wróciła.

Oboje z Moniką to bardzo sympatyczni i kontaktowi ludzie. Jak przystało na "południowców" bardzo emocjonalni. Było to doskonale widać, gdy Carlos opowiadał jak zdobywał Koronę Himalajów, często w towarzystwie Polaków, z którymi się zaprzyjaźnił. Obecnie już się nie wspina ale uprawia paragliding i nowoczesne rzeźbiarstwo np. 3D. Ciekawy był zmian jakie zaszły w Polsce od ostatniej jego wizyty. Jego opiekunem podczas pobytu w Polsce był Jerzy Porębski, autor m.in. górskich filmów dokumentalnych.

Charakter Otwartych Dni Wspinania przypadł mi do gustu. Kameralna impreza w atrakcyjnej przyrodniczo scenerii. Nieprzypadkowo dobrani prelegenci, a to zawsze zwiastuje dobrą jakość imprezy. Tacy też odbiorcy, autentycznie zainteresowani górami. Prelegentami w tym roku byli: Andrzej Machnik, Marcin "Yeti" Tomaszewski, Ryszard Pawłowski, Andrzej Marcisz, Alex Txikon (Txicon) i Carlos Carsolio. Również miałem przyjemność być jednym z prelegentów. W końcu wulkany to też góry. Fantastycznie rozmawiało nam się o nich z Carlosem. Przecież w Meksyku są najwyższe wulkany Ameryki Północnej, w tym bardzo aktywne.

Nie zabrakło producentów oraz dystrybutorów sprzętu wspinaczkowego, górskiego, turystycznego oraz wydawców takiej też literatury. Jeden z paneli poświęcony był książce Bartka Andrzejewskiego - Górska Korona Polski.

Warto wspomnieć o wizycie Alexa Txikona, który wraz z Simone Moro i Ali Sadpara, jako pierwszy zdobył zimą Nanga Parbat (8126m, 26 luty 2016). Tą Nangę Parbat, którą tyle razy próbowali sforsować zimą Polacy, bezskutecznie. Alex to Bask, nie Hiszpan, co podkreślał, zresztą tak samo jak pierwsza zdobywczyni Korony Himalajów - Edurne Pasaban (choć początkowo to miano miała Koreanka Oh Eun-sun, ale nie potwierdzono jej wejścia na Kanczendzongę). Notabene, Alex był kamerzystą w jej zespole. Zimą do zdobycia pozostał tylko jeden ośmiotysięcznik - K2 (8611m, Czogori). Zapowiada się ciekawa walka. Polacy już nie są monopolistami w zdobywaniu ośmiotysięczników zimą. Góra łatwo się nie podda, do tego wspinacze z kilku krajów ostrzą sobie zęby na ten jeden z ostatnich spektakularnych sukcesów do zrobienia.

W czasie imprezy w Hucisku, w sąsiednich Podlesicach odbywał się zjazd Polskiego Związku Alpinizmu. Jego uczestnicy odwiedzili nas, m.in. Janusz Majer, Janusz Gołąb, Piotr "Hefar" Głowacki, Alek Lwow czy Wojtek "Kanion" Grzesiok. Środowisku górskiemu tych nazwisk nie trzeba przedstawiać.

Kończąc, dwa zdjęcia w poniższej galerii wymagają komentarza:

Zdjęcie nr 20: kartka z autografem. Staszek wymyślił sobie własną wersję encyklopedii ludzi gór. Jeździ po Polsce, wysyła własne przygotowane kartki z prośbą o autograf. Ogromna praca i kilka albumów zapełnionych autografami najwybitniejszych ludzi gór z Polski i ze świata. Po prawej stronie na zdjęciu a Alexem Txikonem (nr 39).

Zdjęcie nr 42 (ostatnie): jestem na zdjęciu z Justyną Gaj i jej synem Igorem. Z Justyną znamy się już ponad dziesięć lat. Uczestniczyła w dwóch moich wyprawach, które zapoczątkowały PROJEKT 100 WULKANÓW. W 2006 roku podczas wyprawy po Azji, nie sposób opisać w skrócie licznych jej osiągnięć, pierwszym wulkanem do projektu był mongolski wulkan Khorgo. Rok później towarzyszyła mi w drugim moim wejściu na kaukaski Elbrus, gdyż pierwsze wejście miało miejsce przed narodzinami projektu i nie mogło zostać do niego zaliczone. Aktualny stan projektu jest: TABELE PROJEKTU 100 WULKANÓW.

Na zdjęciach: magazyn Twój Styl Man, prelekcja w Gliwicach i w Poznaniu oraz w Chełmie. W drugiej części VII Otwarte Dni Wspinania. Zdjęcia są opisane, wystarczy najechać kursorem na miniaturę. 

Opublikowano w Blog

Porcja fotografii zwłaszcza przyrodniczych, z sześciu kontynentów, z muzyką w tle. Taka współczesna diaporama, czyli slideshow. 
Opublikowano w Filmy

Zapraszam na reportaż o PROJEKCIE 100 WULKANÓW zrealizowany dla kanału telewizyjnego TVP INFO, a przygotowany przez Annę Ołdakowską. Nakręcony został przed Centrum Nauki Kopernik w Warszawie.

Reportaż znajduje się: TUTAJ

Pozdrawiam będąc w drodze na wulkany Tanzanii.

Grzegorz Gawlik

Opublikowano w Blog

KONKURS !!! NAGRODY !!!

Wraz z Grzegorzem Gawlikiem świętujemy półmetek projektu "100 wulkanów"! I z tej okazji postanowiliśmy przygotować dla Was konkurs, w którym możecie zdobyć plecaki marki Spokey oraz upominki z podróży Grzegorza. Konkurs trwa do końca 29.11.

Co musicie zrobić? Odpowiedzieć na dwa krótkie pytania:
1) W którym roku Grzegorz Gawlik rozpoczął projekt 100 wulkanów?
2) Jak wyglądałaby podróż Twoich marzeń? Dokąd byś się udał/a i dlaczego?

A dalsze szczegóły działań znajdziecie na: http://bit.ly/konkursSP

A dla tych, którzy lubią chodzić na skróty: odpowiedzi wyślijcie wraz ze swoim imieniem i nazwiskiem na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. do 29 listopada 2016r. Spośród nadesłanych prac nagrodzimy dziewięć naszym zdaniem najlepszych :)

NATEMAT.PL - WYWIAD - PROJEKT 100 WULKANÓW

Bartłomiej Krawczyk to chodząca encyklopedia wulkaniczna, pasjonat, który z zaangażowaniem prowadzi blog WULKANYŚWIATA, a także blog na portalu Natemat.pl, dla którego przeprowadził ze mną wywiad związany z PROJEKTEM 100 WULKANÓW i nie tylko. Zadając szereg ciekawych oraz niewygodnych dla mnie pytań :).

Materiał jest pod tym adresem: Na półmetku 100 wulkanów [wywiad].

A na zachętę zapoznania się z całością kilka fragmentów:

Jakie uczucia, emocje towarzyszą dotarciu do miejsc, które wcześniej nie były praktycznie przez nikogo eksplorowane? 

Skrajne zmęczenie, mało tlenu, ogromna koncentracja, by wykonać wszystkie wyznaczone sobie zadania. Nic nie pominąć, bo...

Niektórzy traktują himalaizm bądź zdobywanie czynnych wulkanów jako niepotrzebną i kosztowną pasję, z której nie ma pożytku. Co odpowiedziałbyś takim osobom?

Że mają bardzo dużo racji...

Wspinałeś się nie tylko na wulkany. W jakim kierunku zmierza alpinizm? Co myślisz o komercjalizacji wspinaczki na najwyższe szczyty? Czym są dla ciebie góry?

Postępujący proces komercjalizacji w górach wysokich wydaje się nieunikniony. Dostrzegam pewne wady tych zmian... 

I jeszcze jedna bardzo ważna rzecz. Marcel Korkuś - polski wysokogórski nurek wyrusza pobić rekord świata na najwyższych jeziorach, które znajdują się w masywie Ojosa del Salado (Argentyna, Chile). Eksplorowałem je i odkrywałem rok wcześniej, będąc z Marcelem w kontakcie. I bardzo mnie cieszy, że zamierza to wykorzystać . Jego wywiad dla Redbulla znajduje się: TUTAJ.

grzegorz gawlik konkurs

Opublikowano w Blog

PROJEKT 100 WULKANÓW - jedyny taki na świecie. Realizowany w pojedynkę od 2006 roku. Obejmuje obecnie 51 wulkanów, w tym 32 aktywne oraz 96 innych miejsc wulkanicznych (np. pola geotermalne i lawowe). Wulkany to jedne z niewielu miejsc, gdzie można jeszcze coś odkryć, zbadać, zrobić jako pierwszy człowiek w historii czy pierwszy Polak. Pośród dziewiczej przyrody i wulkanicznych pustkowi.

Projekt 100 wulkanów ma na celu zdobycie 100 pieczołowicie wyselekcjonowanych, różnorodnych wulkanów, z których przynajmniej połowa musi być aktywna. Gdybym zdobywał jeden wulkan rocznie, potrzebowałbym 100 lat.

Więcej informacji w: O MNIE.

Tabele projektu (30.09.2016):

Tabela 1 - Lista zdobytych i eksplorowanych wulkanów

Tabela 2 - Lista pozostałych eksplorowanych wulkanów i innych miejsc wulkanicznych oraz zbliżonych

Projekt 100 WULKANÓW

2006 – do teraz 

Założenia: eksploracja 100 wulkanów, z których minimum 50 wulkanów musi być aktywna, reszta to wulkany drzemiące i wygasłe (nieaktywne); wulkany musi cechować duża różnorodność co do położenia geograficznego, wysokości bezwzględnych, położenia klimatycznego oraz różnorodności typów wulkanów; czym wulkan mniej znany, trudniej dostępny i rzadziej odwiedzany przez ludzi, tym lepiej.

LWA* - liczba zdobytych wulkanów aktywnych

Większość wulkanów zdobyta samotnie, w wielu przypadkach zejście na dno krateru

CHRONOLOGICZNIE

Tabela nr 1

LP  

nazwa

osiągnięta

wysokość

Kraj, kontynent

Położenie

geograficzne

aktywność

LWA*

Data zdobycia

1

Khorgo

ok. 2400m1

Mongolia, Azja

Góry Khangai

wygasły2

 

09.08.

2006

2

Elbrus Zachodni3

5642m

Rosja, Azja4

Kaukaz Centralny

nieaktywny

(drzemiący, uśpiony)5

 

11.08.

2007

3

Etna6

3331m

Włochy,

Europa

Sycylia

aktywny7

1

18.11.

2009

4

Copahue

2962m

Argentyna

/Chile,

AmPD8

Andy,

Patagonia

aktywny

2

18.03.

2010

5

Lascar

5633m

Chile, AmPD

Andy,

Altiplano

aktywny

3

24.04.

2010

6

Sairecabur

6003m

Chile/ Boliwia, AmPD

Andy,

Altiplano

wygasły

 

26.04. 2010

7

Licancabur

5938m

Boliwia/ Chile, AmPD

Andy,

Altiplano

wygasły

 

28.04.

2010

8

Ararat

5135m

Turcja, Azja

Wyżyna Armeńska

nieaktywny

 

 

15.09.

2012

9

Demawend

5634m

Iran, Azja

Góry Elburs

nieaktywny

 

 

21.09.

2012

10

Kazbek

5033m

Gruzja/ Rosja, Azja4

Kaukaz Centralny/ Wschodni

nieaktywny

 

 

06.10.

2012

11

Pinatubo

950m9

Filipiny, Azja

Luzon, część Północna

aktywny

4

24.07.

2013

12

Bulusan

1565m

Filipiny, Azja

Luzon, część Południowa

aktywny

5

31.07. 2013

13

Taal

311m

Filipiny, Azja

Luzon, część Środkowa

aktywny

6

02.08. 2013

14

Tambora

2850m

Indonezja, Azja

Sumbawa

aktywny

7

22.08.

2013

15

Rinjani

3726m

Indonezja, Azja

Lombok

aktywny

8

24.08.

2013

16

Ijen

2400m10

Indonezja, Azja

Wschodnia Jawa

aktywny

9

31.08.

2013

17

Bromo

2329m

Indonezja,

Azja

Wsch.Jawa, kaldera Tengger

aktywny

10

01.09

2013

18

Semeru (Mahameru)

3676m

Indonezja, Azja

Wschodnia Jawa

aktywny

11

03.09. 2013

19

Merapi

2930m

Indonezja, Azja

Jawa Środkowa

aktywny

12

07.09.

2013

20

Papandayan

2665m

Indonezja, Azja

Jawa Zachodnia

aktywny

13

25.09.

2013

21

Anak Krakatau

ok. 320m

Indonezja, Azja

wyspa na cieśninie

Sundajskiej

aktywny

14

28.09.

2013

22

Lokon Tompaluan

ok. 1300m

Indonezja, Azja

Północne Sulawesi

aktywny

15

29.09

2013

23

Soputan

1804m

Indonezja,

Azja

Północne Sulawesi

aktywny

16

01.10.

2013

24

Kerinci

3805m

Indonezja,

Azja

Środkowa

Sumatra

aktywny

17

09.10

2013

25

Toba (superwulkan z jeziorem w kalderze)11

ok. 950m

Indonezja,

Azja

Północna

Sumatra

nieaktywny

 

 

13-14.10

2013

26

Reykjanes12

 

do 230m

Islandia, Europa

Południowo-Zachodnia Islandia

aktywny

18

30.07

2014, 24.05

2015

27

Hekla

1501m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

aktywny

19

31.07

2014

28

Eldfell

200m

Islandia, Europa

Heimaey (wyspa)

aktywny

20

01.08

2014

29

Eyjafjallajokull (wierzchołek) oraz Magni i Módi -

Fimmvordduhals13

 

ok.1040m (Módi),  1075m (Magni) (1), wierzchołek Eyjafjalla-jokull, ok. 1640m (2)

Islandia, Europa

Południowa Islandia

aktywny

21

02.08 2014 (1), 03.06 2015 (2)

30

Laki (1) i Lakagigar (Tjarnargigur i dwa szczelinowe) (2)14

818m (1),

500-600m (2)

Islandia, Europa

Południowy Interior

aktywny

22

04.08

2014

31

Dwa kratery szczelinowe: Hljódaklettar (Echo Rocks) i Raudhólar (Red Hills)15

ok. 100-220m

Islandia, Europa

Islandia Północna

wygasłe

 

07.08

2014

32

Hrossaborg

377m

Islandia, Europa

Północna Islandia

wygasły

 

07.08

2014

33

Wulkan (kaldera z jeziorem) Askja16 i krater Viti

ok. 1050-1150m

Islandia, Europa

Środkowy Interior

aktywny

23

08.08

2014

34

Wulkan-kaldera Krafla (system wulkaniczny) z kraterem szczelinowym Leirhnjukur

ok.500-650m

Islandia, Europa

Północna Islandia

aktywny

24

10.08

2014

35

Hverfjall (Hverfell) 17

453m

Islandia, Europa

Północna Islandia

wygasły

 

11.08

2014

36

Ok (tarczowy)

1192m

Islandia, Europa

Zachodni Interior

wygasły

 

15.08

2014

37

Nea Kameni

130m

Grecja, Europa

Wyspa-wulkan koło Santorini, Cyklady

aktywny

25

28-29.04 2015

38

Hvannadalsh-nukur  – najwyższy punkt krateru wulkanu  Oraefjokull

2119m

Islandia, Europa

Południowa część Vatnajokull

aktywny

26

27.05

2015

39

Thrihnukagigur (Three Peaks Crater)

 

450-600m

Islandia Europa

Południowo-zachodnia Islandia

wygasły18

 

04.06

2015

40

Villarrica

2847m

Chile, AmPD8

Patagonia, Andy

aktywny

27

24.11

2015

41

Terevaka

510m

Chile, Oceania

Wyspa Wielkanocna, Polinezja

wygasły

 

29.11

2015

42

Ojos del Salado19

(najwyższy wulkan na Ziemi)

6896m

 

Chile i Argentyna, AmPD8

Puna de Atacama, Andy

nieaktywny

 

29.12

2015 - wierzchołek chilijski

01.01. i 03.01 2016 - wierzchołek argentyń-ski

43

Llullaillaco (najwyższy aktywny wulkan na Ziemi)

6755m i poboczny wierzchołek 6580m

Chile/

Argentyna,

AmPD

Puna de Atacama, Andy

aktywny

28

09.01

2016

44

Pissis

6800m - Pissis 1

6799m - Pissis 2 (Upame)

6795m i 6792 m Pissis 3 (Ejercito Argentino)

Argentyna,

AmPD

Puna de Atacama, Andy

wygasły

 

18.01

2016 Pissis 1

19.01

2016

Pissis 2 i Pissis 3

45

Popocatepetl

5424m

Meksyk,

AmPN20

Kordyliera Wulkaniczna

aktywny

29

09.02

2016

46

Pico de Orizaba

5629m

Meksyk,

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

nieaktywny

 

11.02

2016

47

Paricutin

2800m

Meksyk,

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

aktywny

30

17.02

2016

48

Craters of the Moon

ok. 1910-1780m

USA,

AmPN

płaskowyż Snake River

nieaktywny

 

27.02

2016

49

Yellowstone

21

(superwulkan z licznymi polami geotermalnymi i gejzerów)

2530m-1700m

USA,

AmPN

Płaskowyż Yellowstone

aktywny

31

28.02-02.03

2016

50

Meru

4566m

Tanzania, Afryka

Region Arusha

aktywny

32

25.08

2016

51

Kilimanjaro

(Kilimandżaro), Kibo, Uhuru

5895m

Tanzania, Afryka

Region Arusha-Moshi

wygasły

 

30.08

2016

1 – wysokości podane są często wg wskazań GPS-u (z dokładnością do ok. 5m) a nie wg wartości podanych w encyklopediach; wysokości wulkanów aktywnych ulegają często zmianom po kolejnych erupcjach;

 2  – wulkany wygasłe  – niekoniecznie muszą być bardzo stare (z ostatnią erupcją wiele tysięcy lat temu), by zostać tak zaklasyfikowane. Przyjmuje się, że gdy pod wulkanem brak już komory magmowej, jego rejon nie wykazuje żadnej aktywności wulkanicznej, to jest to wulkan wygasły; często za wulkan wygasły przyjmuje się taki, który nie wybuchł w ostatnich 10 000lat;

 3  – niższy wierzchołek,  Wschodni, liczy 5621m

 4 – zgodnie z najpowszechniej uznawaną umowną granicą pomiędzy Azją i Europą, wg Międzynarodowej Unii Geograficznej, góry Kaukazu leżą w Azji;

 5 – wulkany drzemiące (nieaktywne) są bardzo trudne do sklasyfikowania, stąd traktowanie wulkanu jako drzemiącego (potencjalnie aktywnego) jest umowne. Jest wiele definicji, jedne bazują na dacie ostatniej erupcji, np. jeśli wulkan wybuchł ostatni raz w początkach naszej ery to jest drzemiący, inni twierdzą, że erupcja w ostatnich 10 000 lat uprawnia, by wulkan nazywać drzemiącym. Wg innych definicji, jeżeli wulkan wybuchł kilka tysięcy lat temu, a jest w rejonie aktywnym wulkanicznie, albo jest pod nim płynna komora magmowa, może zostać uznany za drzemiący, a jeżeli jest w rejonie nieaktywnym, uznany za wygasły. Niektóre wulkany mają bardzo długie przerwy pomiędzy kolejnymi erupcjami, wybuchają co kilka tysięcy lat, a nawet co kilkaset tysięcy lat, regularnie (np. Yellowstone). Wulkan drzemiący, gdy przez wiele lat (często tysięcy) nie wykazuje żadnej aktywności trafia do kategorii wulkanów wygasłych, gdy dochodzi do ponownej erupcji, znowu staje się wulkanem aktywnym;

 6  – eksploracja rejonu wszystkich trzech kraterów szczytowych Etny (Southeast, Northeast, Central (Bocca Nuova i Voragine)) oraz kilkunastu innych kraterów w jej masywie (np. Monte del Frumento Supino);

 7 – wulkany aktywne – jeżeli wybuchają regularnie w każdym stuleciu (nieraz wielokrotnie) albo wybuchły w przeciągu ostatnich kilkuset lat i pod nimi ciągle są komory magmowe, są w rejonie aktywnym wulkanologicznie, nie ma problemów z uznaniem ich za aktywne. Czym starsza erupcja i brak potwierdzenia nowszej, tym większy problem z uznaniem aktywności wulkanu; inna definicja mówi, że wulkan, których wybuchł w naszej erze można uznać za wulkan aktywny;

 8 – AmPD – Ameryka Południowa;

 9 – wulkan Pinatubo osiąga do 1486m wys., lustro jeziora kraterowego to ok. 908m;

 10 – wulkan Ijen osiąga 2799m wys.;

 11 – Wulkan Toba uważany jest za nieaktywny, ale ze względu na jego bardzo rzadką cykliczność erupcji, nie jest wykluczone, że za kilkadziesiąt albo kilkaset tysięcy lat dojdzie do kolejnej wielkiej erupcji; część naukowców uważa, że Toba jest największym odradzającym się kraterem na Ziemi, pod wulkanem znajduje się komora płynnej magmy a w pobliżu aktywne wulkany;

 12 Reykjanes to bardzo rozległy system wulkaniczny (kratery szczelinowe i tarczowe) na półwyspie o tej samej nazwie, eksploracja w kilku miejscach, m.in. w rejonie pola geotermalnego Gunnuhver (Kisilhóll Hill) i elektrowni geotermalnej Svartsengi. Jeden z najbardziej aktywnych sejsmicznie rejonów Islandii;

 13 – w zasadzie stożki wulkaniczne Magni i Módi oraz wierzchołek Eyjafjallajokull można liczyć jako dwa odrębne wulkany systemu wulkanicznego Eyjafjallajokull. Stożki powstały na skutek erupcji w 2010 roku w rejonie przełęczy Fimmvorduhals, oddzielającej wulkan-lodowiec Eyjafjallajokull od lodowca Myrdalsjokull z wulkanem Katla. Po ustaniu erupcji z Magni i Módi, dużo większa i groźniejsza erupcja rozpoczęła się ze szczytu (krateru) Eyjafjallajokull (także 2010 rok);

 14 Lakagigar to ok. 130-150 kraterów szczelinowych, część systemu wulkanicznego Grimsvotn, sam wulkan Laki nie jest typowym kraterem szczelinowym i rozdziela Lakagigar na dwie części, podczas słynnej i potężnej erupcji w latach 1783-84 erupcja objęła go w minimalnym stopniu;

 15 – kratery Hljóðaklettar i Rauðhólar z przed 6000-8000 lat to część najdłuższego islandzkiego rowu kraterów szczelinowych – 70km – Sveinar-Randarhólar;

 16 –  maksymalna wysokość wulkanu Askja wynosi 1516m;

 17 – ostatnia erupcja 2500 lat przed naszą erą;

 18 – przez część naukowców traktowany jako wulkan drzemiący (ostatnia erupcja ok. 2000 lat p.n.e.), niezwykle rzadki przykład krateru, do którego można dostać się na dno (windą - 120m i kolejne metry pieszo), gdyż lawa po erupcji opuściła krater zostawiając pustkę;

 19 – dotarcie do pola geotermalnego z solfatarami (ok. 6460-6500m) i ustalenie, że Ojos nie jest wulkanem aktywnym, tylko co najwyżej drzemiącym (jest nim Llullaillaco), nocleg na 6820m i odnalezienie sześciu najwyżej położonych jeziora na świecie (6350-6510m);

 20 – AmPN – Ameryka Północna;

 21 – Na terenie kaldery Yellowstone jest tyle oznak aktywności wulkanu, że trudno nazwać go uśpionym. Supererupcje superwulkanu odbywają się w interwałach czasowych, w miarę przewidywalnych, chociaż sięgających setek tysięcy lat. Ogromna powierzchniowa aktywność Yellowstone różni się diametralnie od superwulkanu Toba, gdzie ta aktywność jest bardzo niewielka. Uzewnętrznia się ona na sąsiadujących z kalderą wulkanach jak Sinabung. Jezioro (kaldera) Toba jest dużo spokojniejszym miejscem, chociaż pod ziemią jest komora płynnej magmy, generuje trzęsienia ziemi, podnoszenie i opadanie dna kaldery a w obrębie kaldery są niewielkie ekshalacje wulkaniczne (solfatary wulkanu Pusubukit (Hill Center, 1971m) - południowy skraj kaldery). Z tych powodów przy superwulkanie Toba użyłem określenia uśpiony, a nie aktywny.

Projekt 100 WULKANÓW –

pozostałe eksplorowane wulkany (w tym wulkany z różnych przyczyn nie zaliczone do tabeli nr 1) oraz istotniejsze tereny i miejsca wulkaniczne, w tym wulkany błotne, zimne gejzery, źródła siarkowo-wodorowe, kratery meteorytowe - pochodzenia nie wulkanicznego

2006 – do teraz

uwagi* - uzasadnienie dlaczego dane miejsce lub wulkan znajdują się w tej tabeli i nie trafiły do TABELI nr 1 

CHRONOLOGICZNIE

Tabela nr 2

LP

nazwa

Osiągnię-ta wyso-kość

kraj, kontynent

położenie geograficzne

aktywność

uwagi*

data eksploracji

1

Sudety, Dolny Śląsk, Wyżyna Śląska, Małopolska w okolicy Krzeszo-wic, Pieniny, Beskid Żywiecki

300-800m

Polska, Europa

Wleński Gródek, Nowy Kościół, Organy Wielisławickie, Czarny Bór, Grzędy, Świerki k. Głuszycy, Tłumaczów (Sudety), Filipowice-Miękinia-Krzeszowice-Tenczynek-Zalas-Regulice (Małopolska), góry Wżar, Jarmuta, Bryjarka, wieś Biała Woda (Pieniny), Góra Św. Anny 408m (Wyż. Śląska)

Rejon wygasły

Wulkany z przed kilku– kilkuset milionów lat, „zbyt mało” wulkaniczne (inaczej - góry/wzgórza pochodzenia wulkanicznego)

2006-2007 (i kilku-

krotnie wcześniej), VI-VII 2016

Wilcza Góra, Ostrzyca 501m, Męcinka, Małe Organy Myśliborskie (wzgórze Rataj), Czartowska Skała, Niemodlin (Dolny Śląsk k. Złotoryi),

Złatna- źródła wodoro- siarkowe (B.Żywiecki)

2

Terchiin Tsagaan nuur

2060m

Mongolia, Azja

Góry Khangai

Rejon wygasły

Jezioro wulkaniczne i stare lawy

VIII 2006

3

Badacsony

437m

Węgry, Europa

Nad Balatonem

Rejon wygasły

Powulkaniczny bazaltowy twardzielec

VI 2008

4

Wyhorlat, jeziora Vinne i Morskie Oko, zimny gejzer w Herlanach

200-650m

Słowacja, Europa

Góry Wyhorlat

Wygasłe wulkani-

czne  góry

Góry pochodzenia wulkanicznego, z przed 9mln lat

VI 2008

5

Wzgórze zamkowe w Edynburgu

130m

Szkocja, Europa

Edynburg

Wygasłe

Wulkan z przed ok. 350mln lat

IV 2009

6

Masyw Etny

700-2200m

Włochy, Europa

Sycylia

Aktywny wulkan

Pola lawowe i kratery z kilku stron Etny, np. krater Monte del Frumento Supino

XI 2009

7

Wąwóz Alcantara (Gole dell`Alcantara)

200-250m

Włochy, Europa

Niedaleko Etny, Sycylia

Rejon aktywnej Etny

Wulkaniczny wąwóz niedaleko Etny

XI 2009

8

Pole wulkaniczne Pali Aike

ok. 50-100m

pogranicze Argentyny z Chile, AmPD

Na trasie pomiędzy Rio Gallegos i Punta Arenas

Tereny wygasłe

pole niewielkich kraterów wraz z lawami i jaskiniami, jeziorami kraterowymi

III

2010

9

Puna de Atacama

 

3000-4600m

Chile, Ameryka Południowa (AmPD)

Płaskowyż Atacama (Atakama), Andy

 

 

Rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Wulkaniczny płaskowyż wysokogórski, część południowa i północna, wulkaniczne kratery, niecki, jeziora, skały, pustynie, pola lawowe,

IV 2010

10

Lawy na pustyni Atacama

2000-2500m

Chile,

AmPD

Pustynia Atacama

(Atakama)

Tereny wygasłe

Stare lawy

 

IV 2010

 

11

Płaskowyż

Altiplano

3650-4915m

Chile, Boliwia, AmPD

Płaskowyż Altiplano, Andy

Rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Częściowo wulkaniczny płaskowyż wysokogórski, wulkaniczne kratery, niecki, jeziora, skały, pustynie, pola lawowe,

IV-V 2010

12

Gejzery El Tatio

4260-4320m

Chile, AmPD

Płaskowyż Altiplano, Andy

Rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Ponad 80 gejzerów nad komorą magmową

20.04.2010

13

Fumarole Sol de Manana

 4860-4880m

Boliwia, AmPD

Płaskowyż Altiplano, Andy

Rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Wyziewy związane z aktywnością wulkaniczną 

03.05.2010

14

Kordyliera wulkaniczna

2200m-2700m

Meksyk, Ameryka Północna

Okolice miasta Amecameca i wulkanu Popocatepetl

Aktywne i wygasłe wulkany

Wulkaniczny płaskowyż, skały wulkaniczne i pola lawowe

20-21.06.

2010

15

Wulkany błotne - Qobustan

ok. 50m

Azerbej-dżan, Azja

Qobustan, M. Kaspijskie, blisko Baku

Związane ze złożami gazu i ropy

Nie pochodzenia wulkanicznego

12.10.2012

16

Lignon Hill (2 razy)

143m

Filipiny, Azja

Luzon, część Południowa (PD)

Wygasły teren obok aktywnego wulkanu Mayon

Zbyt "stary wulkanicznie i zbyt mało wulkaniczny” teren

26.07.2013

17

Masyw Mayon

ok. 500m

(max. 2463m)

Filipiny, Azja

Luzon, część PD

Aktywny wulkan

Z powodu erupcji wulkanu, możliwość podejścia tylko na pole lawowe z 2009r.

26.07.

2013

18

Jezioro Bulusan

360m

Filipiny, Azja

Luzon, część PD

Teren wygasły, wypełniony jeziorem

Prawdopodobnie bardzo stary krater, w rejonie aktywnego wulkanu Bulusan

30-31.07

2013

19

Kaldera Tengger i góra

Penanjakan (1) (na skraju kaldery); wulkaniczna plaża w (2) Parangtritis

2770m – dno kaldery ok. 2150m

Indonezja, Azja

Wschodnia Jawa

Tereny aktywne

Kaldera zbyt łatwo dostępna, zbocza kaldery i Penanjakan są wygasłe, ale w kalderze i okolicy są aktywne wulkany; wulkaniczna plaża

(1) 01.09-03.09

2013

(2)

10.09 2013

20

WULKAN Anak Soputan

ok. 1590m

Indonezja, Azja

Północne

Sulawesi

Prawdopo-dobnie wygasły, ale koło aktywnego wulkanu

Obok aktywnego wulkanu Soputan – zdobyty przy okazji, zbyt małe wyzwanie, by liczyć jako osobny wulkan

01.10.2013

21

Półwysep Reykjanes: okolice Blue Lagoon i Svartsengi Power Station (elektrownia), Kisilhóll Hill, Gunnuhver i Reykjanes Power Stations, Reykjanesta, rejon Bridge Between Continents

0-200m

Islandia, Europa

Południowo-Zachodnia Islandia

Tereny aktywne

Pola lawowe i geotermalne ze źródłami (do ok. 300°C), wygasłe gejzery, wyziewy gazowe, skały i klify wulkaniczne, międzykontynen-talne pęknięcie tektoniczne

30.07.

2014 i 24.05

2015

22

WULKAN

Helgafell

227m

Islandia, Europa

Heimaey (wyspa)

Drzemiący

(uśpiony) wulkan

Wulkan stanowiący zbyt małe wyzwanie i zbyt mało ciekawy

01.08

2014

23

Godaland i Kattarhry-ggur

200-500m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Wulkaniczne formacje skalne w masywie

Eyjafjallajokull

01.08. 2014

24

Dyrholaey

Reynisdrangur

0-50m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Wulkaniczne skały i plaże (wybrzeże)

03.08.

2014, 28.05 2015

25

Myrdalssandur,

Skeidararsandur

20-80m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Pustynie wulkaniczne pochodzenia powodziowego

03-05.08.

2014

26

Fjadrargljufur

100-200m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Wulkaniczny kanion nad rzeką Fjadra

03.08.2014

27

Wulkaniczna jaskinia koło wulkanu Laki

ok. 600m

Islandia, Europa

Południowy Interior

Rejon aktywnych wulkanów

Nienazwana jaskinia w kanale lawowym

04.08.2014

28

Pola lawowe   w rejonie Laki

ok. 400-650m

Islandia, Europa

Południowy Interior

Rejon aktywnych wulkanów

Liczne pola lawowe z różnych okresów

04.08.2014

29

WULKAN

Kristinartindar

 

1126m

Islandia, Europa

Okolice Skaftafell

Wygasły, fragment starego krateru

Zbyt mało ciekawy wulkanologicznie

05.08

2014

30

Kanion Asbyrgi

ok. 100m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon wygasły

Wulkaniczne skały, bazaltowe słupy, kanion powstał na skutek powodzi

07.08.2014

31

Rejon kanionu

Jökulsárgljúfur

ok. 100-200m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon wygasły

lawy i żużel wulkaniczny z przed 6-8tys. lat po obu stronach rzeki Jökulsá á Fjöllum

07.08.2014

32

Pola lawowe, wulkany, pustynie wulkaniczne m.in. Vikursandur i Ódáðahraun

ok. 200-1100m

Islandia, Europa

Islandia, Interior

Rejon aktywnych wulkanów

Ogromny teren pustyń wulkanicznych z polami lawy, popiołów i wulkanami

08-10.08.2014

33

Kanion Drekagil

ok. 800-900m

Islandia, Europa

Islandia, Interior

Rejon aktywnego wulkanu Askja

Wulkaniczny kanion

08.08.2014

34

Rejon Kverkfjoll i okolice Holharaun

ok. 800-1250m

Islandia, Europa

Islandia, interior

Rejon aktywnych wulkanów

Okolice wulkanów Bardarbunga, Kverkfjoll, Grimsvotn, pól geotermalnych, pustyń wulkanicznych, pól lawowych

09.08.2014

35

Geotermalna elektrownia Krafla i teren geotermalny Leirhnjukur (Clay Hill 593m)

ok.450 -600m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Teren kaldery wulkanu Krafla, aktywnego wulkanu o wyśmienitych właściwościach geotermalnych

10.08.2014

36

Krater Viti

ok. 600m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnego wulkanu Krafla

Powstał podczas erupcji wulkanicznej w 1724r. w wyniku wybuchu pary wodnej

10.08.2014

37

Hverir (Námaskard) z górą Namjafall 485m, Jarobodin

ok. 200-485m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Potężne pole geotermalne, góra geotermalna i termalne źródła

10.08.2014

38

Grjótagjá i Stóragjá i pole lawowe Jardbadshólar

ok. 200m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Jaskinie lawowe z termalnymi stawami  w pęknięciach skorupy lawowej

 

11.08.2014

39

WULKAN

Ludentarborgir

ok. 400m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Drzemiący, w rejonie aktywnych wulkanów

potężny system kraterów szczelinowych, podobny do innych na Islandii, dlatego nie w tabeli nr 1

11.08 2014

40

Laxádalslava

ok. 370-400m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Ogromne pole lawowe i rejon wulkanu Ludent

11.08.2014

41

Lofthellir (Lofthellar)

ok. 360-373m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Jaskinia w kanale lawowym z lodowcem w środku

11.08.2014

42

Dimmuborgir

ok. 300-350m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Pole lawowe ze skałami i jaskiniami (erupcje z Ludentarborgir)

11.08.2014

43

Skutustadagigar

ok. 290-300m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon aktywnych wulkanów

Kratery gazowe powstałe w związku z erupcjami wulkanów

12.08.2014

44

Hvitserkur

0m

Islandia, Europa

Północna Islandia

Rejon wygasły

Skała wulkani-czna w morzu, 15m wys.

13.08.2014

45

Reykhólar

0-20m

Islandia, Europa

Fiordy Zachodnie

Rejon wygasły

Pole geotermalne ze źródłami

13.08.2014

46

Hallmundarhraun

ok. 150-200m

Islandia, Europa

Zachodnia Islandia

Rejon uśpiony

Pole lawowe po starej erupcji Langjokull (ok. 1000 rok n.e.)

14.08.2014

47

Pingvellir (Thingvellir)

ok. 150-200m

Islandia, Europa

Południowo-Zachodnia Islandia

Rejon aktywny

Pęknięcie tektoni- czne pomiędzy Eurazją a Ameryką Północną, Almannagjá kanion, rejon aktywnego wulkanu Hengill

15.08.2014, 05.06 2015

48

Gejzer Strokkur, pole geotermalne w Geysir

poniżej 200m

Islandia, Europa

Południowo-zachodnia Islandia

Rejon aktywny

Źródła termalne, aktywny gejzer i uśpione gejzery w tym The Great Geyser

16 i 17.08.2014, 05.06.2015

49

Landmannalaugar (1), Laugahraun (2), Stórihver (3), Blahnu- kur (4)

ok. 600-800m

Islandia, Europa

Południowy interior

Rejon aktywny

(1)-termalne źródła, (2)-obsydianowe pole lawowe, (3)-pole geotermalne, (4)-kolorowe skały wulkaniczne

16.08.2014

50

Nienazwany WULKAN koło Nordurnamshraun

ok. 600-700m

Islandia, Europa

Południowy interior

Rejon aktywny

wygasły wulkan z kraterem i pole lawowe Nordurnamshraun przy F208 przed Landmannalaugar (po lewej stronie), zbyt małe wyzwanie

16.08.2014

51

WULKAN Brenniste-insalda (Torfajökull system)

do 855m

Islandia, Europa

Południowy Interior

Aktywny

Zdobyty przy okazji, zbyt małe wyzwanie

16.08 2014

52

Interior wzdłuż dróg F26, F881, F821

ok. 500-900m

Islandia, Europa

Interior

Rejon aktywnych, uśpionych i wygasłych wulkanów

Pustynie

wulkaniczne i pola lawowe

16 i 17.08.2014

53

Interior wzdłuż F35

(Kjolur)

ok. 400-750m

Islandia, Europa

Interior

Rejon aktywnych, uśpionych i wygasłych wulkanów

Pustynie

wulkaniczne i pola lawowe

17.08.2014, 01-02.06 2015

54

Gerduberg

ok. 150m

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia – Półwysep Snaefellsnes

Rejon wygasły i drzemiący

(uśpiony)

Efektowne bazaltowe słupy skalne

18.08.2014

55

Lóndrangar,

Malarrif,

Svalþúfa

0-30m

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia – Półwysep Snaefellsnes

Rejon wygasły i drzemiący

Wulkaniczne wybrzeże, plaże, lawy, skały (twardzielce), klify, fragmenty starego krateru Lóndrangar

19.08.2014

56

Vatnshellir

 

ok. minus 15m – plus 20m

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia – Półwysep Snaefellsnes

Rejon wygasły i drzemiący

Jaskinia w kanale lawowym, 35m głębokości (w tym 15m pod poziomem morza)

19.08.2014

57

Arnarstapi

0-20m

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia – Półwysep Snaefellsnes

Rejon wygasły i drzemiący

Klify-słupy bazaltowe na wybrzeżu

19.08.2014

58

Snaefellsjokull, Stapafell

ok. 500-750m (max 1446m)

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia – Półwysep Snaefellsnes

Tereny wygasłe i drzemiące

Masyw drzemiącego wulkanu, skały wulkaniczne, lawy

19.08.2014

59

Deildartunguhver,

Reykholt

ok. 100m

Islandia, Europa

Islandia Zachodnia

Rejon drzemiący

Wydajne termalne źródła, pole geotermalne

19.08.2014

60

Wyspa Palea Kameni i, Santorini: Kokkini Paralia-Czerwona Plaża, przylądek Koloumbo

(Kolumbo) oraz skały wulkani-

czne w kilku innych miejscach wyspy Santorini (Perissa, Thira, rejon Oia), Kaldera Santoryn

(Santorini)

0-320m

Grecja, Europa

Archipelag Cykladów (rejon Santorini), południowa Europa, Morze Egejskie

Rejon aktywny

Wyspy wulkaniczne, plaże wulkaniczne, lawy i skały wulkaniczne, termalne źródła, rejon aktywnego podwodnego wulkanu Koloumbo (Kolumbo), obserwacje skutków wielkiej erupcji wulkanu Santorini z ok. 1630r. p.n.e. i powstałej kaldery

28.04-02.05. 2015

61

WULKAN

Krysuvik oraz Seltun i Fulipollur

ok. 50-350m

Islandia, Europa

Półwysep Reykjanes, północno-zachodnia Islandia

Rejon aktywny, bardzo aktywny sejsmicznie

Aktywny wulkan (zbyt podobny do sąsiednich i zbyt małe wyzwanie) oraz pola geotermalne

24.05.2015

62

Okolice lodowca Skaftafell-sjokull

 

 

ok. 80-180m

Islandia, Europa

Południowa Islandia

Rejon aktywny

Skały wulkaniczne w rejonie moreny bocznej lodowca Skaftafell oraz urwiska nad nią i w rejonie moreny czołowej

26.05 2015

63

Hveragerdi i Reykjadalur (system wulkanu Hengill)

ok. 50-300m

Islandia, Europa

Południowo-zachodnia Islandia

Rejon aktywny, bardzo aktywny sejsmicznie

Bardzo liczne źródła geotermalne, fumarole, rzeka termalna

29.05 2015

64

Rejon wulkanów Eldborg i LIjósufjoll

ok. 100-150m

Islandia, Europa

Półwysep Snaefellsnes

Rejon wygasły i drzemiący

Najmłodsze pole lawowe na płw. Snaefellsnes

31.05 2015

65

Skały wulkaniczne w Stykkish-ólmur, na Wyspach Zachodnich w tym Flatey

0-50m

Islandia, Europa

Półwysep Snaefellsnes i archipelag Wysp Zachodnich (zatoka Breidafjordur)

Rejon wygasły

Bazaltowe skały (słupy) wulkaniczne

31.05 – 01.06 2015

66

Hveravellir i Kjalhraun

(Kjolur)

ok. 600-700m

Islandia, Europa

Interior

Rejon wygasły i drzemiący

Pole geotermalne, fumarole, pole lawowe-teren wulkan tarczowego Kjalhraun (system wulkaniczny Langjokull)

01.06 – 02.06 2015

67

Skały wulkaniczne i lawy przed Bifrost w rejonie drogi nr 1

ok. 400-500m

Islandia, Europa

Zachodnia Islandia

Rejon drzemiący

 Skały wulkaniczne, pola lawowe (dolina Nordurardalur)

02.06.2015

68

Jaskinia Raufarhó-lshellir

ok. 100m

Islandia, Europa

Islandia Południowo-zachodnia

Rejon aktywnych wulkanów

Wulkaniczna jaskinia, ok. 1350m długości z XI wieku n.e.

04.06 2015

69

masyw wulkanu Villarrica

poniżej i ponad 1000m

Chile, AmPD

Północna

Patagonia

Masyw aktywnego wulkanu

jaskinia wulkaniczna i pole lawowe

23.11.2015

70

Wyspa Wielkanocna

do ponad 300m

Chile,

Oceania

Polinezja, Wyspa Wielkanocna (Rapa Nui)

Wulkaniczna wyspa,

wygasła

lawowe klify, pomniejsze kratery, skały, pola, jaskinie (np. Ana Te Pahu, Ana Kai Tangata), wulkaniczne posągi moai

27.11-03.12 2015

71

WULKAN Rano Kau

(2 razy)

324m

Chile,

Oceania

Polinezja, Wyspa Wielkanocna

wygasły wulkan

zbyt małe wyzwanie i podobieństwo do sąsiednich

28.11 i 03.12 2015

72

WULKAN  Tuutapu

 

280m

Chile,

Oceania

Polinezja, Wyspa Wielkanocna

wygasły wulkan

zbyt małe wyzwanie i podobieństwo do sąsiednich

29.11.2015

73

WULKAN Ranu Raraku

ok. 150m

Chile,

Oceania

Polinezja, Wyspa Wielkanocna

wygasły wulkan

zbyt małe wyzwanie i podobieństwo do sąsiednich

01.12.2015

74

WULKAN Poike

365m

Chile,

Oceania

Polinezja, Wyspa Wielkanocna

wygasły wulkan

zbyt małe wyzwanie i podobieństwo do sąsiednich

01.12.2015

75

Puna de Atacama

(Atakama)

do ponad 5000m

Chile, Argentyna

AmPD

Andy, płaskowyż Atakama

rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Wulkaniczny płaskowyż wysokogórski -wszystkie części, wulkaniczne kratery, niecki, jeziora, skały, pustynie, pola lawowe

27.12.2015 -24.01.2016

76

masyw wulkanu Ojos del Salado

do ok. 6900m

Chile, Argentyna

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasły i drzemiący

skały wulkaniczne, pola lawowe, ślady minionej aktywności wulkanicznej

27.12.2015-04.01.2016

77

masyw wulkanu Ojos del Salado

 

do 6800m

Chile, Argentyna

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasły i drzemiący

liczne niecki i kratery, w tym z najwyżej położonymi jeziorami świata (6350-6510m)

01 -03.01.2016

78

masyw wulkanu Ojos del Salado

ok. 6460-6500m

Chile,

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasły i drzemiący

najwyżej położone na świecie pole geotermalne

03.01.2016

79

masyw wulkanu Llullaillaco

 

do 6700m

Chile, Argentyna

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasły i drzemiący

pola lawowe, skały wulkaniczne, kratery i niecki, osady siarkowe

07-11.01.2016

80

El Volcancito

ok. 4200 m

Argentyna

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasłych wulkanów

mineralny stożek (ok. 7m wys.) ze źródłem

23.01.2016

81

WULKAN

Caldera del Inca Pillo (Corona del Inca)

do 5420m

Argentyna

AmPD

Puna de Atacama, Andy

rejon wygasłych wulkanów

wygasła kaldera wulkaniczna z najwyżej położonym jeziorem kalderowym na świecie na ok. 5200m

24.01.2016

82

rejon wulkanu Sangay  oraz przejazd koło licznych wulkanów

do 4336m

Ekwador AmPD

Andy koło miasta Riobamba i wioski Alao, oraz różne inne fragmenty ekwadorskich Andów

rejon aktywnych i wygasłych wulkanów

Obserwacja aktywnego wulkanu Sangay (ok. 5230m) i przejazd koło licznych ekwadorskich wulkanów jak Chimborazo (6268m) i Cotopaxi (5897m)

30.01.-03.02 2016

83

WULKAN Sierra Negra

4621m

Meksyk

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

rejon

aktywnych i wygasłych wulkanów

wygasły, zbyt małe wyzwanie, zbyt mało wartościowy

12.02.2016

84

WULKAN Aljojuca 

ok. 2600m

Meksyk

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

rejon

aktywnych i wygasłych wulkanów

wygasły - krater z jeziorem kraterowym , zbyt małe wyzwanie

12.02.2016

85

WULKAN San Miguel Tecuitlapa

ok. 2600m

Meksyk

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

rejon

aktywnych i wygasłych wulkanów

wygasły - z jeziorem kraterowym w części krateru, zbyt małe wyzwanie

12.02.2016

86

rejon wulkanu  Colima

i Nevado de Colima

 

ok. 1300-1800m

Meksyk

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

rejon

aktywnych i wygasłych wulkanów

obserwacja bardzo aktywnego wulkan Colima(ok. 3800m) i wygasłego Nevado de Colima (4260m) z Ciudad Guzman i La Yerbabuena

14-16.02.2016

87

okolice wulkanu Paricutin

ok. 2300-2600m

Meksyk

AmPN

Kordyliera Wulkaniczna

rejon aktywnego wulkanu Paricutin 2800m

pola lawowe, popioły, spalone wioski, w tym kościół San Juan Parangaricutiro

17.02.2016

88

rejon wulkanu St. Helens

800-1150m

USA

AmPN

Góry Kaskadowe, Kordyliery

rejon aktywnych wulkanów

obserwacja aktywnego wulkanu St. Helens 2549m, od południa i północy

25-26.02.2016

89

masyw Mt. St. Helens

ponad 500m

USA

AmPN

Góry Kaskadowe, Kordyliery

masyw aktywnego wulkanu

jaskinia wulkaniczna Ape (ok. 4000m długości)

25.02.2016

90

Mammoth Hot Springs

ok. 1900-2050m

USA

AmPN

Koło kaldery Yellowstone, północne USA

rejon aktywnego super- wulkanu

pole geotermalne z tarasami trawertynowymi

02.03.2016

91

Gingko Petrified Forest

ok. 200-300 m

USA

AmPN

Stan Waszyngton, koło zalewu Wanapum

Rejon wygasły

spetryfikowany las w polu lawowym

03.03.2016

92

Duvalo

ok. 725-740m

MacedoniaEuropa

Półwysep Bałkański koło Jez. Ochrydzkiego

Rejon wygasły koło wsi Kosel i miasta Ochryda

Pozostałości po niewielkim polu geotermalnym (być może pochodzenia tektonicznego), mofety o wyraźnym zapachu siarkowodoru + CO2

30.06.2016

93

Little Meru

3820m

Tanzania, Afryka

Region Arusha

Wygasły szczyt w pobliżu aktywnego wulkanu

Odizolowany szczyt w starej kalderze wulkanicznej

24.08. 2016

94

Masyw Kilimanjaro

3000-4700m

Tanzania, Afryka

Region Arusha-Moshi

Masyw wygasłego wulkanu

Lawy i skały wulkaniczne Machame-Shira-Barranco-Barafu, w tym jaskinia i lawy koło Shiry (3850-3910m), Lava Tower (4690m), skały w rejonie Barafu (4600-4700m)

27.08 -30.08 2016

95

WULKAN

Ngorongoro kaldera

ok. 1700-2300m

Tanzania, Afryka

Region Arusha, ryft Gregory’ego

Wygasła kaldera

Największa wygasła kaldera na świecie 260km2

01.09 i 03.09

2016

96

Morasko

ok. 100-150m

Polska, Europa

Miasto Poznań, Wielkopolska

Kratery po uderzeniu meteorytu ok.3tys. lat pne

Rezerwat Przyrody Meteoryt Morasko

24.09 2016

Opublikowano w Blog
Strona 1 z 6

nationalgeographic box

red bull 225x150

TOKFM box

iexpert 225X150px

stopka plecak

LogoStopka

stopka plecak

Strona używa informacji zapisanych za pomocą… plików cookies w celu dostosowania do indywidualnych potrzeb użytkowników. Jeżeli tego nie akceptujesz zmień ustawienia przeglądarki dotyczą…ce cookies. Więcej informacji można znaleźć‡ w naszej Polityce prywatności.